PROXIMA CREATIO ma w sobie coś z początku, który nie następuje po całkowitym końcu. Jego kompozycja przywodzi na myśl rzeczywistość nieustannie odradzającą się i przybierającą nowe formy. Jest w nim poczucie ciągłości, ale także tajemnica tego, co dopiero może się wydarzyć. Jakby każda kolejna kreacja była jednocześnie początkiem czegoś, czego jeszcze nie potrafimy sobie wyobrazić.

PROXIMA CREATIO powstał po zakończeniu serii INFINITUM, zanim jeszcze narodziła się koncepcja EMANACJI. Dopiero z czasem dostrzegłem, że obraz ten stał się niezamierzonym łącznikiem pomiędzy obiema seriami — trzecią emanacją, która pozwoliła zachować ciągłość idei i rozpocząć nowy cykl od QUARTA EMANATIO.